ازاينرو كلمه [ انكحوا ] درايند و آيه شريفه دلالت بر استحباب اين عمل دارد . و از سنّت و اخبار حديث شريف ذيل مىباشد : پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم فرمودند : من رغب عن سنتى فليس منّى و انّ من سنتى النكاح [ كسى كه از سنت و آئين من اعراض نموده و روى برگرداند از من نيست و نكاح از آئين من مىباشد ] . قوله : كتاب النكاح : كلمه [ نكاح ] بكسر نون مصدر است از فعل [ نكح ، ينكح ] از باب [ ضرب يضرب ] به معناى ازدواج كردن زن با مرد و همبستر شدن ايند و با يكديگر مىباشد . مؤلف گويد : مشهور بين اهل لغت آنست كه اين كلمه به معناى [ وطى و جماع نمودن است ] بلكه مرحوم علامه در كتاب مختلف بر آن اجماع ادعاء كرده و طبق فرموده صاحب رياض عليه الرحمة ظاهر كلام جوهرى در صحاح اللغة نيز بر آن دلالت دارد . ولى از كلام برخى اهل لغت همچون [ زجّاج ] اينطور استفاده مىشود كه اين كلمه از نظر معنا مشترك بين معناى مزبور و عقد مىباشد . قوله : و فيه فصول : ضمير در [ فيه ] بكتاب راجعست . و فصول در اين كتاب هشت فصل است بقرار ذيل : فصل اول : در مقدمات نكاح . فصل دوم : در بيان عقد و احكام آن .